يكي از مهمترين عوامل موثر در رشد شخصيتي و جسمي كودكان بازي كردن است. اصولاً بازي در زندگي كودك نقش بسيار اساسي در رشد مغزي، جسمي و كلامي دارد. كودك در تمام دوران كودكي يك انسان از درون خودانگيخته است و هميشه روبه سوي تحرك دارد. اين تحرك پاسخگوي نيازهاي جسمي و مغزي اين كودك است و همزمان با رشد جسمي و رواني تحرك او نيز بيشتر مي شود.
     والدين بايد بدانند كودكي كه از درون انگيزه تحرك دارد را نمي توان خاموش كرد. در اين ميان بازي نقش بسيار مهمي در هدايت درست اين تحرك دارد. پدر و مادر بايد با دسته بندي بازي ها از هر كدام از آنها براي كمك به رشد جسمي، عقلي و كلامي كودك خودشان استفاده كنند.
     اصولاً بازي يك نياز دروني براي كودك است و كودك در بازي مي تواند به خوبي رشد كند. كودكي كه اهل بازي كردن نيست و تعاملي با ديگران ندارد رشد شخصيتي، آگاهي و يادگيري او كمتر از كودكان هم سن و سال خود است. تنها راه يادگيري، سازگاري و سازش با محيط براي كودك بازي كردن است. ما به عنوان والدين نمي توانيم كودك را از اين مقوله مهم محروم كنيم و بايد توجه داشته باشيم كه كودك تا سن 7 سالگي همه چيز را با بازي ياد مي گيرد.
     در اين ميان نقش والدين و همبازي شدن آنها با كودكان بسيار مهم است. كودك دوست دارد كه والدين به عنوان يك همبازي در بازي هاي مختلف همراه او باشند.
     بايد بدانيم كه بازي كردن كاملترين و بهترين راه براي ايجاد رابطه محكم بين والدين و كودكان است، اما والدين گاهي اين نقش مهم را فراموش مي كنند و فقط با بايد و نبايد ها كه گاهي نيز با خشونت همراه است سعي در تربيت كودكانشان دارند. به طور مثال در هنگام بارش باران كودك دوست دارد در زير باران قدم زده و با والدين بازي كند و يا در فصل زمستان او دوست دارد تا در كنار پدر و مادر برف بازي كرده و يا آدم برفي درست كند.
     اگر پدر يا مادري مي خواهد بعد از سن نوجواني هنوز هم با فرزندش ارتباط محكم و خوبي داشته باشد و اين ارتباط عاطفي هيچگاه از بين نرود بايد در دوران كودكي يك همبازي خوب براي فرزندش باشد، اما اگر والدين از اين مهم غفلت كنند در آينده فرزندانشان توجهي به آنها و نصايح آنها نخواهند داشت و اين امر مي تواند خطر بزرگي براي فرزندان باشد، بنابراين بازي كردن بزرگترين فرصتي است كه يك پدر و مادر براي رشد مطلوب كودك در اختيار دارند و اگر از اين فرصت به درستي استفاده كنند مي توانند در آينده خانواده اي همدل داشته باشند. والدين علاوه بر اين كه مي توانند بهترين همبازي براي كودكانشان باشند مي توانند زمينه دوستي او را با همسالان برقرار كنند.
     والديني كه به خاطر خستگي نمي خواهند همبازي كودكانشان باشند در آينده نمي توانند ارتباط خوبي با بچه هايشان داشته باشند. با نزديك شدن به روزهاي برفي وقتي فرزندمان از ما خواست تا با او در برف بازي و يا درست كردن آدم برفي همراه باشيم از اين درخواست به عنوان يك فرصت براي پايه گذاري ارتباط موثر با فرزندان استفاده كنيم. 
    
     
منبع: ایران