استفاده از برخی وسایل تصویری به لحاظ جسمی و روانی برای کودکان خطرناک است. در سن چهار یا پنج سالگی که کودکان وارد مرحله هویت جنسی می‌شوند، باید مراقب خاله‌بازی و آمپول‌بازی آنها باشیم. آنها در این سنین در حال آزمایش هویت جنسی خود هستند و والدین آنها باید مراقب بازی‌‌های آنها باشند.

  بازی‌های رایانه‌ای خشن می‌تواند پرخاشگری کودکان را تحریک کند. البته بازی‌های رایانه‌‌ای به مقدار کم می‌تواند مفید باشد، زیرا تجسم فضایی کودکان را بیشتر می‌کند. البته این نکته را باید مدنظر قرار داد که بازی‌های رایانه‌ای باید متناسب با سن کودکان و حفظ سلامت روانی او باشد.

  تماشای برنامه‌های شبکه‌های ماهواره موجب بلوغ زودرس کودکان می‌شود، همچنین تماشای فیلم‌های خشن می‌تواند الگوی ذهنی کودکان را بر اساس پرخاشگری شکل دهد.
  کودکان چون به مرحله تفکر انتزاعی نرسیده‌اند، ممکن است کارهایی را انجام دهند که با عقل سلیم در تضاد است. مثلاً بعد از تماشای پرش فردی از صخره آن را تکرار کنند.
 بچه‌هایی که مجموعه‌ها و برنامه‌های کودک با محتوای رزمی می‌بینند، رفتارهای خارق‌العاده آن را تکرار می‌کنند، در این حالت وظیفه بزرگترها این است که به کودکان آگاهی لازم در خصوص خطرات این بازی‌ها را بدهند. در مرحله نوجوانی برای کنترل پرخاشگری باید نوجوان را به ورزش‌های رزمی یا ژیمناستیک تشویق کرد تا از این طریق انرژی‌اش تخلیه شود.


الگوپذیری نوجوانان از هنرپیشه‌ها و ورزشکاران زیاد است. بنابراین رسانه‌‌ها به ویژه صدا و سیما باید الگوهای مناسب را ترویج کنند.

  هنرپیشه‌های غربی تناسبی با ما ندارند. رفتارهای آنها نباید الگوی جوانان ما باشد. اگر رسانه نتواند الگوی مناسب را برای نوجوانان فراهم کند، آنها ناگزیر کسانی را مدنظر قرار می‌دهند که رفتارهایی مانند سیگار و قلیان‌کشیدن یا حرکات خشن و پرخاشگرانه از خود نشان می‌دهند.