در تاليفات حكيمان نقل شده: زاييدن كژدم با ساير جانواران فرق دارد. كژدم هنگامى كه در شكم مادرش قرار مى گيرد، آنچه در درون شكم مادر است مى خورد و سپس شكمش را مى درد و بيرون آمده در دشت به راه مى افتد و آن پوست ها كه در خانه كژدم است از آثار دريدگى شكم مادر است.

من اين موضوع را نزد يكى از بزرگان گفتم. او گفت: دل من به درستى اين سخن گواهى مى دهد و مطلب همين گونه است، زيرا كژدم در آن هنگام كه در رحم مادرش بود چون با او چنين رفتار كرده (و محتواى درون مادرش را خورده )در بزرگى شوربخت و مورد نفرت مى باشد.

پسرى را پدر وصيت كرد

كاى جوان بخت ، يادگير اين پند

هر كه با اهل خود وفا نكند

نشود دوست روى و دولتمند

حكايت هايي از سعدي