نه تو می مانی و نه اندوه 

 

 

 

 و نه هیچیک از مردم این آبادی

 

 

 

 

به حباب نگران لب یک رود قسم 

 

 

 

 و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت

 

 

 

غصه هم می گذرد 

 

 

 

 آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

 

 

 

لحظه ها عریانند 

 

 

 

به تن لحظه خود ،  جامه اندوه مپوشان هرگز